[ѕ є я к α n]

ADI YILMAZ



Dalyan gibi bir çocuktu

Benim gözümde küçüktü

Küstü de dağlara çıktı

İner mi inmez mi bilmem



Şimdi dağların tozudur

Belki isyanın sazıdır

Hala kalbimde sızıdır

Diner mi dinmez mi bilmem



Adı Yılmaz kendi Yılmaz

Makamı yok dem tutulmaz

Dağlara soru sorulmaz

İner mi inmez mi bilmem



Mavi gözleri boncuktur

Ölüm korkusu şuncuktur

Azrail atı kancıktır

Biner mi binmez mi bilmem



Parkasına kar yağmıştır

Bir kenarda ağlamıştır

Belki elleri yanmıştır

Söner mi sönmez mi bilmem