04.02.2008, 12:54
|
#1 |
| | Vladimir Mayakovski (LİLİ'CİĞİM) Vladimir Mayakovski: Tam adı Vladimir Vladimiroviç Mayakovski’dir. 1893'de Gürcistan'ın Bagdatti kentinde doğan Mayakovski, daha 12 yaşında iken, 1905 Devrimi döneminde Çarlığa karşı kitlesel eylemlere katıldı. Daha sonra 1906'da babasının ölümü üzerine Moskova'ya taşındı. 1908 yılında, 15 yaşında RSDİP'ne katıldı. 1908-1909 yılları arasında iki kez tutuklandı ve 11 ay hapis yattı. Ardından 1910 yılında, lise üçüncü sınıfından ayrılıp, resim dersleri almaya başladı ve aynı yıl Stroganov Uygulamalı Sanatlar Okulu'na kayıt oldu. İlk şiirlerini burada yazmaya başladı. 1912'de yayımlanan "Yaygın Begeniye Bir Şamar"ı, Rus fütüristlerinin ilk bildirisi izledi. Arkadaşları David Birlik ve Hlebnikov Kroçonuk'la beraber hazırladığı bildirinin sloganı, "Puşkinler, Tolstoylar Kapı Dışarı!"ydı.
Mayakovski, şiirlerini sadece dergilerde yayımlamakla kalmıyor, onları edebiyat çevrelerinin toplandığı kahvelerde de okuyordu. 1913'de Petersburg Lunaparkı'nda kendisinin sahneye koyup oynadığı "Vladimir Mayakovski" adlı oyunu, Rusya 'da sergilenen ilk fütürist gösteri oldu. 1915'de iki kübist tablosu sergilendi. "Pantolonlu Bulut" ve "Omurganın Flütü" iki uzun şiiri dünya çapında tanınmasını sağladı.
1917 Ekim Devrimi'nden sonra Bolşevikleri destekleyen Mayakovski, devrimin salt politik bir devrim olarak kalmayıp, eski sanat anlayışını da kökten yıkması gerektiğini vurgulayarak LEF'i (Sol Sanat Cephesi) oluşturdu. "Sokaklar fırçamız, alanlar paletimizdir" sloganı ile özetlediği, sanatı kitlelere mal etme, sokağa indirme, ülke kültürünü yeniden canlandırmak için sanatı kullanma Mayakovski'nin başını çektiği Rus fütüristlerinin en belirgin özelliğidir. Bu anlayışla, Sovyetlerin sokakları, meydanları bu anlayışla sloganlar ve fütürist resimlerle donandı. 1917 Ekim Devrimi'nden sonra bu faaliyetlerinin yanı sıra, Halk Eğitim Komiserliği'nde görev aldı. "Toplum Sanatı" adlı dergiyi yönetti ve tüm Sovyetleri dolaşarak şiirlerini okudu. 1918'de, "Devrime Övgü" ve "Sol Marş" adlı uzun şiirlerini yazdı.
1922'de LEF'in aynı adı taşıyan dergisini çıkardı ve yönetti. Bu dergide "psikolojizm"e karşı çıkan devrimci bir sanat hareketi oluşturmaya çalıştı. 1924'de Lenin'in ölümünden sonra "Vladimir İliç Lenin" (Lenin Destanı) adlı ağıtı yazdı. 1925'de İzvestia gazetesinin muhabiri olarak ABD, Meksika, Küba ve Fransa'ya gitti. Anılarını "Amerika'yı Keşfetmek" adlı kitapta topladı. 1927'de Yeni LEF dergisini çıkarmaya başladı. 1925'de kurulan Rus Proleter Yazarlar Birliği'nin fütüristlere karşı tutumu nedeniyle "sekterlikle" suçladı.
1925 yılında intihar eden arkadaşı Yesenin'i eleştirmesine rağmen, bu intihar olayından etkilenmiş olan Mayakovski, 1930 yılında 37 yaşındayken intihar etti. (Alıntıdır) LİLİ'CİĞİM Tütün Dumanı Kemiriyor Havayı. Oda Kruçyonıh'ın Cehennem' İnden Bir Bölüm Gibi. Anımsıyor Musun İlk Kez Ardında Bu Pencerenin Tutkudan Çıldırmışçasına Okşamıştım Ellerini. Şimdi Oturuyorsun Aynı Yerde, Yüreğin Demirden Bir Kılıf İçinde. Ve Yarın Paralayan Sözlerle Kovacaksın Belki Beni Ve Loş Antrede Uzun Süre Titreyişlerle Sarsılan Bir Kol Bulamayacak Ceketteki Yerini. Çıkacağım, Ezilmiş. Fırlatacağım Vücudumu Sokağa. Yabanıl Çılgın Umutsuzlukla Paramparça. Hayır Gerek Yok Buna, Sevgilim, Biriciğim, Gel Vedalaşalım Şimdiden. Ağır Bir Gülle Gibi Aşkım Nereye Kaçarsan Kaç Asılıdır Sana Nasıl Olsa. Bırak Son Bir Haykırışla Uluyayım Horlanmışlığın Acı Yankısını. Çalışmaktan Anası Ağladığında Öküzün Gider Salar Kendini Soğuk Sulara. Aşkından Başka Deniz Yok Bana, Ve Gözyaşları Da Bir Erinç Koparamıyor Ondan. Yorgun Fil Sessizliği Aradığında Yatar Kızgın Kumlara Saltanatla. Aşkından Başka Güneş Yok Bana. Ve Bilmiyorum Bile Neredesin Şimdi Ve Kiminle. Eğer Bir Başka Şair Olsaydı Böylesine Üzdüğün, Onarırdı Acısını Parayla Ve Ünle. Fakat Sevinç Vermiyor Bana Hiçbir Çınıltı Senin Sevgili Adının Çınıltısından Başka. Atmayacağım Bir Boşluğa Kendimi, Zehir İçmeyeceğim. Ve Dayayıp Şakağıma Namluyu Çekmeyeceğim Tetiği. Ağzı Hiçbir Bıçağın Bakışların Kadar Senin Kesemez Beni. Yarın Unutacaksın Seni Taçlandırdığımı, Ve Yakıp Tükettiğimi Çiçeklenmiş Bir Ruhu Aşkla. Ve Uçarı Günlerin Fırtınalı Karnavalı Dağıtacak Sayfalarını Kitaplarımın. Sözlerimin Kurumuş Yaprakları Mı Durduracak Seni Çırpınan Soluğuyla. Bırak Hiç Değilse Son Bir Sevgi Dalgası Sereyim Beni Bırakıp Giden Adımlarının Altına. [Üye Özel | For Members] |